زمینه و هدف: استفاده از فناوری نوین باعث کاهش مصرف انرژی می شود به طوری که به کارگیری امکاناتی که ساختمان را در اصطلاح هوشمند کند، برای ساختمان های آینده مدنظر است درواقع ساختمان هوشمند به ساختمانی گفته می شود که ساکنین آن امکان تنظیم و کنترل تجهیزات آمادی و مهندسی را به صورت خودکار و یا از راه دور و نزدیک داشته باشند و نیز بتوانند برنامه های مختلف و سناریوهای متنوعی را برای آن تجهیزات تعریف و اجرا نمایند. طراحی این ساختمان ها موضوعی است که در دو دهه اخیر توجه بسیاری از معماران و محققان را به خود جلب نموده است. هدف از انجام این پژوهش بررسی کیفی مؤلفه های مؤثر آمادی و مهندسی بر مدیریت ساختمان های هوشمند است. روش: روش تحقیق پژوهش حاضر ازنظر هدف توسعه ای و کاربردی و ازنظر ماهیت ترکیبی و ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش از طریق مصاحبه با خبرگان و مهندسین نظام مهندسی می باشند و در انجام تحلیل های فوق الذکر از نرم افزار اس. پی. اس. اس. استفاده گردید. یافته ها: این پژوهش نشان داد که بین کمبود منابع، بالا بودن هزینه، سیاست گذاری های کشور، مشکل مالی، همکاری شرکت های با فناوری، نوسانات سیاسی و اقتصادی، تأخیرهای تأمین کنندگان، نوسانات مدیریتی، اثربخشی و کیفیت کاری، تعهد مدیران، عملکرد نیروی کار، عدم مقاومت کاربران، مشارکت کاربران، بلوغ دانشی، تجربه شخصی، مدیریت کاربران، زیرساخت های مناسب، تعداد واحدهای سازمانی، محدودیت های تحمیلی، سرعت فرآیند، برآورد دقیق حجم کار، شفافیت اهداف، تخمین صحیح زمان و تخمین صحیح بودجه رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: بررسی و پایش عواملی که منجر به عدم حرکت سریع به سمت هوشمند سازی ساختمان های هوشمند می باشد. از نقطه نظر زیست محیطی و تاثیرات مثبت استفاده از ساختمان های هوشمند در محیط زیست، باید به عوامل شناسایی شده در این تحقیق، توجه ویژه داشت.